[Truffels tegen hoofdpijn] NRC Next: Hiermee verdwijnt mijn hoofdpijn. Hoe dat kan, wordt nu onderzocht

BRON: NRC NEXT 26-11-2012

AUTEUR: TOON BEEMSTERBOER

Hiermee verdwijnt mijn hoofdpijn.

Clusterhoofdpijn is hoofdpijn die komt in periodes. Het voelt alsof iemand een ijspriem in je oog steekt. NRC-redacteur Toon Beemsterboer bestrijdt de pijn met paddo’s. Maar zelfmedicatie is best lastig.

Het Beest is terug. Dat was mijn eerste, bezorgde reactie toen ik in juli weer dat stekende gevoel achter mijn rechteroog en slaap voelde. Het was mooi weer en ik had met mijn vrienden afgesproken op De Parade in Utrecht. Terwijl kinderen kraaiden van plezier in de zweefmolen en mijn vrienden nog een kan sangria bestelden, voelde ik de hoofdpijn langzaam erger worden.

Dat wordt weer paddo’s eten, dacht ik. Hallucinerende paddenstoelen zijn namelijk de enige remedie voor mijn clusterhoofdpijn. Dat is een zeldzame vorm van migraine die komt in clusters, periodes waarin ik drie à vier keer per week een aanval krijg. Zo’n aanval duurt ongeveer twee uur en de pijn is bijna ondraaglijk. Alsof iemand een ijspriem in je oogbal steekt en flink ronddraait. Het is zo intens dat ik niet stil kan zitten. Dansen, noemen clusterpatiënten dat met grimmige humor.

Artsen die ervaring hebben met clusterhoofdpijn, zeggen dat er geen ergere pijn bestaat. Het wordt ook wel suicide headache genoemd, omdat veel patiënten in het verleden zelfmoord hebben gepleegd. Niets in het leven woog meer op tegen de pijn.

Ik heb gelukkig nooit overwogen een einde aan mijn leven te maken. Patiënten die zelfmoord plegen, lijden meestal aan de chronische vorm. Ze hebben het hele jaar door, elke dag meerdere aanvallen. Ik heb de episodische variant. Na een paar maanden van aanvallen, ben ik weer een periode pijnvrij. Voordat ik paddo’s ontdekte, leefde ik in constante angst voor een aanval.

Zoals bij de meeste patiënten, heeft het een tijd geduurd voordat ik erachter kwam wat ik had. De aanvallen begonnen rond mijn twintigste. Ik liep stage bij de Leeuwarder Courant en ging één, twee keer per week met splijtende koppijn naar huis. Daar gaat mijn journalistieke carrière, dacht ik.

Aanvankelijk zocht ik het probleem in mijn eet- en drinkpatroon. Ik stopte met chocola, oude kaas, stapte van koffie over op thee, en stopte een jaar met roken en drinken. Want dat merkte ik wel: zodra ik alcohol dronk, kreeg ik een aanval. Maar niets hielp.

Uiteindelijk stelde mijn huisarts de diagnose: clusterhoofdpijn. Hij schreef me tabletten van Maxalt voor. Zodra ik een aanval kreeg, moest ik die onder mijn tong laten smelten. Een half uur, drie kwartier later werd de aanval afgebroken. Een eeuwigheid als je het gevoel hebt dat er messen in je oog worden gestoken. Bovendien ging de pijn niet altijd weg. Later kreeg ik een zwaarder middel voorgeschreven: Imigran. Dat werkte een stuk beter. Enkele minuten nadat ik een spuit in mijn been had gezet, trok de pijn weg.

Nadeel was wel dat Imigran enorm slecht voor je hart is. Bovendien bleef het symptoombestrijding. Ik wilde voor altijd van die hoofdpijn af zijn. Maar de reguliere geneeskunde kon me niet helpen.

Rond dezelfde tijd stuitte ik op de Engelstalige Wikipediapagina over clusterhoofdpijn op

“ik ging één, twee keer per week met splijtende hoofdpijn naar huis. Weg carrière, dacht ik”

een onderzoek uit het vooraanstaande journal of Neurology. Daaruit bleek dat er sterke aanwijzingen zijn dat lsd en paddo’s een cluster van aanvallen kunnen onderbreken, waarna ze voor langere tijd niet terugkeren. Soms bleven ze zelfs jaren weg.

Ik besloot de gok te wagen.
Ik had al eerder geëxperimenteerd met paddo’s. Geweldige trips gehad, maar mijn hoofdpijn was nooit weggegaan. In het onderzoek stond dat er meestal twee of drie doses, met een tussenpoos van een week, nodig waren om de aanvallen te laten verdwijnen. Na twee trips, de eerste op festival Rock Werchter in België en de tweede een week later thuis op de bank met vrienden, was ik inderdaad van de pijn af Van de ene op de andere dag. Het voelde als een bevrijding.

Twee jaar later was Het Beest terug, maar nu wist ik wat me te doen stond. Er was één probleem: Toenmalig minister van Volksgezondheid Ab Klink had paddo’s verboden. De medewerker van de smartshop vertelde echter dat ze waren vergeten één soort op de opiumlijst te zetten: truffels. Ze hebben dezelfde werkzame stof (psilocybine) en hetzelfde effect, ze groeien alleen onder de grond. Dankzij de truffels was ik weer twee jaar van mijn hoofdpijn af.

Tot afgelopen zomer dus. Ditmaal werkten de truffels niet na twee keer. Hoe was dat mogelijk? Vertwijfeld zocht ik het antwoord op de website clusterbusters.com, opgericht door een patiënt die zelf met behulp van paddo’s van zijn chronische clusterhoofdpijn was afgekomen. De website geeft patiënten tips voor zelfmedicatie en probeert wetenschappelijk onderzoek naar hallucinerende drugs en clusterhoofdpijn van de grond te krijgen.

Volgens clusterbusters blokkeert Imigran de werking van paddo’s. Ik had inderdaad enkele keren een spuit gezet om een aanval af te breken, voordat ik in de gelegenheid was om truffels te eten. Ik moest dus tijdens mijn paddokuur stoppen met Imigran. Maar hoe moest ik dan in godsnaam die aanvallen- enigszins dragelijk maken?

Ook daar had de website een antwoord op: Red Bull. En ja hoor, als ik aan het begin van een aanval vier blikjes Red Bull achterover werkte, trok de pijn grotendeels weg. Zo heb ik twee maanden geleefd, en na zeven weekenden achter elkaar trippen, was ik eindelijk weer verlost. Zelfmedicatie blijft een hachelijke onderneming. Waarom hoefde ik eerst slechts twee keer paddo’s te eten en nu zeven keer? Heeft dat met dosering te maken? Hebben de truffels echt geholpen of zat ik aan het einde van mijn cluster? En wat doet de psilocybine in mijn hersenen waardoor mijn hoofdpijn verdwijnt?

Er is wetenschappelijk onderzoek nodig, het liefst in Nederland. Want in andere landen is het veel moeilijker om van toezichthouders toestemming te krijgen voor onderzoek met verboden middelen. De tienduizend patiënten in Nederland zullen enorm zijn geholpen als Het Beest wordt getemd.

 

 

Hoe dat kan, wordt nu onderzocht

Hallucinerende drugs werken soms als medicijnen, maar hoe weten we niet. De Britten lopen voorop met onderzoek naar de actieve stof uit paddo’s.

WIM KÖHLER

Medisch redacteur

Over de werking van psilocybine, de actieve stof uit paddo’s, tegen clusterhoofdpijn is weinig  bekend. In 2006 verscheen er een artikel over in het wetenschappelijke tijd schrift Journal of Neurology. Een weliswaar gezaghebbend tijdschrift, maar het onderzoek bestond uit beschrijvingen van 53 patiënten —uit zo’n aanpak rolt nooit wetenschappelijk bewijs voor de genezende werking van paddo’s. Het artikel eindigde in een roep om beter onderzoek, want de onderzoekers zagen wel dat psilocybine een periode met regelmatig terugkerende dusterhoofdpijn voortijdig kan beëindigen. Er zijn geen medicijnen die dat kunnen.

De onderzoekers waren eraan begonnen, omdat ze onder de indruk waren van een 34-jarige patiënt die vertelde hoe hij vanaf zijn 16de werd gemarteld door lange perioden van clusterhoofdpijn (de ‘allerpijnlijkste hoofdpijn’). Toen hij op zijn Z2ste en Z4ste regelmatig recreatief lsd gebruikte bleef de hoofdpijn weg, maar nadat hij was gestopt kwam de hoofdpijn terug. Nu eet hij om de drie maanden een portie paddo’s en heeft hij zelden hoofdpijn. Een paar keer miste hij zijn zelfmedicatie – steevast gevolgd door een hoofdpijnaanval.

Nieuwsgierig geworden gingen de onderzoekers op zoek naar meer mensen die met psilocybine en lsd hun hoofdpijn te lijf gaan. Ze vonden er 53 die wilden meewerken en die het goedvonden dat hun medische gegevens werden ingezien.

De Britten lopen op dit moment voorop met onderzoek naar de medicinale werking van hallucinerende drugs. Het komt aarzelend van de grond, want het is moeilijk om met verboden middelen onderzoek te doen, maar onderzoekers willen het graag omdat de natuur stofjes in voorraad lijkt te hebben die iets kunnen wat ontworpen medicijnen niet kunnen. De Britse hersenwetenschapper Robin Carhart-Harris ziet mogelijkheden voor het gebruik van psilocybine bij de behandeling van depressie.

Vorige maand sprak Carhart-Harris in Amsterdam op een congres over psychedelisch onderzoek. Daar legde hij uit dat psilocybine de belangrijke kruispunten in de hersenen stillegt. Die afname van hersenactiviteit onder paddoinvloed is nu voor het eerst door Carhart-Harris gemeten, in een onderzoek waarvan de resultaten begin dit jaar bekend zijn gemaakt.

Uit MRI-beelden blijkt dat depressieve mensen vaak actievere verbindingen hebben tussen twee hersendelen, en dat die door psilocybine flink verzwakken. Carhart-Harris spoot bij vijftien vrijwilligers — ervaren gebruikers van hallucinerende middelen — de actieve stof uit paddo’s in. De proefpersonen kwamen twee keer. Ze kregen ook een keer fysiologisch zout ingespoten. Daarna gingen ze de MRI-scanner in en moesten daar rustig blijven liggen. Iedereen wist na een paar minuten of er psilocybine of opgelost zout door zijn hersenen stroomde. Een deelnemer mét psilocybine rapporteerde na zijn verblijf in de nauwe, berucht luidruchtig klikkende MRI-scanner: ,,Het scannergeluid werd het gezang van zingende monniken.” Een andere deelnemer: “Ik bestond alleen nog als concept.., als idee.” Carhart zag dat hoe zwak-

“Losser contact tussen hersendelen is goed voor wie ‘te strak’ in zijn hersenen zit”

-ker de hersenactiviteit op de scan was, hoe sterker de gemelde psychedelische ervaring: „Er was een beslist gevoel van soepelheid, van vrijheid, van kennis die werd bevrijd en alle kanten opschoot.”

Voor mensen die ‘te strak’ in hun hersenen zitten, zijn wat lossere onderlinge contacten tussen de hersendelen vast heilzaam, speculeer de Carhart verder. ,,Psilocybine verbreekt een té sterke samenhang in de hersenen.” De controle vermindert. Dat kan goed zijn voor mensen die lijden aan verstandelijke overcontrole. De Britse geldgever voor medisch onderzoek (Medical Research Council) heeft subsidie gegeven om te onderzoeken of depressieve mensen opknappen van psilocybine. „Dat onderzoek gaat volgend jaar beginnen”, vertelde Carhart.

Carhart-Harris kwam ook met een waarschuwing: ,,Psilocybine laat de connectiviteit in het algemeen afnemen. Die toegenomen wanorde geeft een gevoel van vrijheid, maar ook van onzekerheid. Er is een paradox. Het bevrijdt, maar de vroege toestand van een psychose wordt er misschien door versneld. Niet de echte psychose, maar de vervreemding, of onthechting.”

 

 

DE PADDO HEEFT EEN SLECHTE NAAM, MAAR IS NIET HELEMAAL WEG

Paddo’s kregen vijf jaar geleden een slechte naam. Op 24 maart 2007 pleegde een jonge Franse toeriste in Amsterdam zelfmoord. Een paar maanden later sloeg een toerist zijn kamer in Amsterdam kort en klein. De politie zette de straat af om voorbijgangers te beschermen tegen vallend glas en meubilair. En een andere toerist vermoordde zijn hond, omdat hij vond dat hij de geest van het dier moest bevrijden. De man werd naakt en bebloed uit zijn kampeerbus gehaald.

Op internet woedt nog steeds een discussie of die kleine mediahype van paddo ongelukken in de zomer van 2007 wel aan paddogebruik moest worden toegeschreven. Of er al niet sowieso een steekje los was aan die toeristen. Of het niet vooral kwam door de alcohol en de hasj, die de slachtoffers ook hadden genuttigd voordat ze in hun razernij of psychose raakten.

Het was voor de toenmalige CDA-minister Ab Klink van Volksgezondheid in elk geval aanleiding om na de gedroogde paddo’s ook de verkoop van verse paddo’s te verbieden. Dat deed hij ondanks een deskundigencommissie die adviseerde om de paddoverkoop vrij te laten. Er is genoeg hallucinerend spul met sterker effect te koop.

De paddo is daarmee niet helemaal van de markt. De minister vergat ondergrondse paddenstoelen te verbieden. Smartshops verkopen nu hallucinerende truffels. De smartshops verkopen ook kweekbakjes, met schimmeldraden waaruit bij goede behandeling thuis paddo’s groeien. En niet alleen mensen die op een psychedelische trip uit zijn, slaan aan het kweken. Ook mensen met pijn zoeken hun heil bij psilocybine, het actieve ingrediënt van de gangbare hallucinerende paddenstoelen.

 

Bron: NRC NEXT

One Response to “[Truffels tegen hoofdpijn] NRC Next: Hiermee verdwijnt mijn hoofdpijn. Hoe dat kan, wordt nu onderzocht”

  1. Truffelaar 12 december 2012 at 23:02 #

    Een reactie van PowNed op dit NRC artikel: http://www.powned.tv/nieuws/media/2012/11/nrcjournalist_gebruikt_paddos.html

Geef een reactie